Zapalenie jelit u psów – IBD

Organizm psa  jest niczym układanka złożona z tysięcy elementów, z których każdy ma swoje miejsce i funkcję. Układ pokarmowy jest częścią tej mozaiki. Jeśli pracuje prawidłowo, pies czuje się dobrze. Problem pojawia się w momencie, gdy jakaś część układu niedomaga.

Przyczyn złego samopoczucia naszego pupila upatrujemy najczęściej w nieświeżym jedzeniu, ale może również sygnalizować stan zapalny jelit. Warto zatem wiedzieć, czym jest ów stan, jakie są jego objawy i jak sobie radzić z tymi dolegliwościami w domu ale pod nadzorem weterynarza.
Jelito jest fragmentem przewodu pokarmowego usytuowanego miedzy żołądkiem a odbytem. Dzieli się na dwie główne części: jelito cienki – w obrębie którego zachodzą procesy trawienia oraz wchłaniania substancji odżywczych – oraz jelito grube – gdzie dochodzi do tworzenia kału z niestrawionych wcześniej resztek jedzenia. Tu również następuje końcowy proces wchłaniania wody oraz soli mineralnych pozyskanych z resztek pokarmowych.

Zarówno jelito cienkie, jak i grube zawierają w sobie florę bakteryjną odpowiedzialną za procesy przemiany materii. Odpowiednie szczepy utrzymują jelita w stanie równowagi. Problem pojawia się, gdy równowaga naturalnej flory bakteryjnej jelit zostanie zaburzona. Wówczas dochodzi do powstania stanów zapalnych.

Schorzenie może przyjmować dwojaką postać – ostrą lub przewlekłą. W stanach przewlekłych mamy do czynienia z nasilającymi się co pewien czas objawami choroby oraz okresami tak zwanej remisji, czyli momentami, w czasie których dokuczliwe dolegliwości schorzenia maleją, a niekiedy nawet całkowicie zanikają.

Co wywołuje stan zapalny jelit u psów?

Niestety, medycyna nie zdołała wyjaśnić przyczyny wszystkich typów zapaleń. Najczęściej wymieniane są czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe. Istnieje jednak kilka przyczyn ostrych stanów zapalnych. Jedną z nich jest wprowadzenie do organizmu drobnoustrojów (bakterie, wirusy). Stan zapalny jelit może być również skutkiem reakcji organizmu na alergeny pokarmowe, takie jak: mleko, jajka, a także mięso. Czasami przyczyną zapalenia mogą być pasożyty przewodu pokarmowego.
Nie bez znaczenia są także leki które, podawane przy jakiejkolwiek infekcji, na wszelki wypadek, w dużych ilościach, niejednokrotnie podrażniają błonę śluzową jelit. Długotrwałe stosownie antybiotyków powoduje wyniszczenie naturalnej flory bakteryjnej, co ułatwia namnażanie się szkodliwych drobnoustrojów, a te mogą być źródłem zapalenia.

 

Objawy wynikające ze stanu zapalnego jelita grubego

 –      Ogólne samopoczucie nie ulega zmianie, zwykle pies nie ma też temperatury

  •  Niepokój
  • Fobie
  • Zwiększona agresywność
  • Głośne dźwięki w jelitach (bulgotanie, przelewanie)
  • Ból brzucha
  • Częste wypróżnianie (> 3 razy dziennie, lub więcej nawet do 10 razy),
  • Przeważnie małe ilości odchodów,
  • Często śluzowate, częściowo także (lekko) krwawe odchody,
  • Bardzo często pojawiają się biegunki, które trwają coraz dłużej i następuje stopniowe pogorszenie stanu zdrowia
  • Krótkoterminowa pozytywna odpowiedź organizmu na zastosowanie kortyzonu
  • Zwykle podwyższone CRP, zmniejszona ilość kwasu foliowego
  • Często umiarkowanie podwyższona poziom enzymu ALT / wątroby związany z zapaleniem jelita cienkiego,

Objawy wynikające ze stanu zapalnego jelita cienkiego

  • Refluks / wymioty wodą / śluzowate, czasem kwaśne, żółtawo zielonkawa zawartość, często pojawiające się w nocy
  • Często bardzo głośne dźwięki w jelitach, zwłaszcza w spoczynku lub w nocy
  • Mdłości, ślinotok, mlaskanie
  • „Pozycja Modlitewna” ze względu na niespecyficzny ból w nadbrzuszu, podobna do pozycji przyjmowanej w ostrym zapaleniu trzustki
  • Poranne zjadanie trawy, lizanie dywanów, ścian
  • Niepokój, nerwowość, emocjonalna niestabilność
  • Fobie
  • Zwiększona agresywność
  • W niewielkim stopniu zwiększona aktywność enzymów trzustkowych we krwi
  • CRP w normie, Diagnostyka laboratoryjna często nie wskazuje na istnienie choroby,

Powikłania jelitowe

Przewlekłe stany zapalne jelit nie tylko wywołują uciążliwe dolegliwości, ale niejednokrotnie są przyczyną dalszych komplikacji zdrowotnych w obrębie samych jelit. Zdarza się, że zapalenie jelit powoduje jego owrzodzenie czy perforacje odcinka przewodu pokarmowego. Niekiedy może dojść do zwężenia jelit, co w dalszej konsekwencji prowadzi do ich niedrożności. Wśród kolejnych powikłań można wymienić ostre rozdęcie okrężnicy, tworzące się przetoki, choroby odbytnicze, nowotwór okrężnicy oraz wiele innych.

Powikłania pozajelitowe

Stany zapalne jelit mogą niekorzystnie wpływać również na inne organy wewnętrzne. Choć nie zawsze. Ponadto, u psów przewlekle cierpiących na to schorzenie mogą występować inne choroby, takie jak: zapalenie spojówek, problemy z nerkami oraz wątrobą, choroby tarczycy, a także stany zapalne stawów, które są jednym z najczęściej spotykanych powikłań  pozajelitowych występującym u psów.  

Jak sobie radzić z dolegliwościami ?

Ponieważ stan zapalny jelit może być wywoływane przez różne czynniki, nie ma jednego sposobu na radzenie sobie z dolegliwościami. Jeśli przyczyną jest stosowanie określonego leku, to najprostszym sposobem na poprawę stanu zdrowia psa jest odstawienie medykamentu lub zastąpienie go innym. Z kolei niedomagania wywołane niewłaściwym jedzeniem są stosunkowo proste do wyeliminowania pod warunkiem, że znamy źródło zakażenia.

W przypadku wystąpienia ostrych stanów zapalnych istotne jest, by nie nadwyrężać organizmu. Wskazany jest wówczas odpoczynek oraz odpowiednia dieta, która pomoże złagodzić skutki nieprzyjemnych dolegliwości. Ponieważ biegunki prowadzą do odwodnienia organizmu, należy uzupełniać jej braki poprzez podawanie często w małych ilościach wody.

Nieco inaczej rzecz się ma w przypadku psów cierpiących na przewlekłą formę stanów zapalnych, u których niezbędna jest stała opieka weterynarza. Ważnym elementem radzenia sobie z dolegliwościami jest dieta, która pomaga chronić jelita przed dodatkowymi podrażnieniami. Należy jednak pamiętać, że w zależności od lokalizacji zmian oraz stopnia nasilenia stanu zapalnego rekomendowany może być inny typ pożywienia. Z tego względu dieta powinna być dobierana indywidualnie dla każdego psa i może być modyfikowana w momencie nasilania się dolegliwości.

W zależności od rodzaju choroby, możliwe jest zastosowanie leczenia farmakologicznego.

Typowe objawy IBD nie występują u wszystkich chorych psów jednakowo i czasem pojawia się tylko kilka z wymienionych powyżej objawów. Zazwyczaj problemy pojawiają się u psów we wczesnej młodości. Leczenie objawowe zapewnia jedynie chwilową ulgę.
 

Standardowe leczenie IBD z naciskiem na okrężnicę

Wykonywane są ciągle badania nad patogenezą tej choroby w celu odkrycia nowych możliwości leczenia.
Obecnie lekarz weterynarii może zalecić następujące podejście diagnostyczne i terapeutyczne:

– Badanie endoskopowe jak również test  Giardia (ELISA badanie kału) i innych chorób pasożytniczych.

– Krótkotrwałe zaaplikowanie kortykosteroidów (na przykład deksametazonu). Jednocześnie wprowadza się leczenie sulfasalazyną (3 x 8 mg / kg / dzień) przez co najmniej 6 tygodni (lecz zazwyczaj już w niższym dawkowaniu).

– Bardzo ważną rolę w leczeniu IBD odgrywa dieta.

Na początku leczenia polecam gotowane posiłki, które po ustąpieniu biegunki można zmienić na surowy pokarm.

W skład gotowanych posiłków mogą wchodzić mięso kozie, owcze, konina i warzywa.

Absolutnie nie podajemy psom ziaren,  makaronów, ziemniaków.

Sprawdzonym środkiem (nazwijmy to lekiem bo stosuje się ją na czas leczenia) w przypadkach IBD okazuje się karma, którą sprowadzam z Niemiec.

Standardowe leczenie IBD zapalenia jelita cienkiego połączonego z refluksem przełyku (IGOR)

W przeciwieństwie do zwykle stosunkowo łatwej do opanowania IBD, IGOR jest znacznie trudniejszy w leczeniu i zazwyczaj wymaga indywidualnego podejścia do choroby.

Bardzo dużą rolę będzie w tej chorobie odgrywać również dieta. Na początek gotowana w miarę ustępowania dolegliwości zamieniamy ją na surowy pokarm.

Konieczna jest stała współpraca z weterynarzem. To bardzo ważne.  

Jeśli Twój pies ma nawracające biegunki, ma duży apetyt i mimo pochłaniania dużej ilości pożywienia chudnie. Wykonałeś przy tym wszystkie badania i skorzystałeś leczenia farmaceutykami i jak do tej pory nie ma spodziewanych efektów, to być może Twój pies ma zapalenie jelit. Porozmawiaj o tym ze swoim weterynarzem.

Mam też taką ankietę, która pomoże w diagnozie IBD, opracowaną przez dr.med.vet. Elmar Breuer, którą mogę zainteresowanym opiekunom przesłać.

Cóż mogę zaproponować jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego?

– Głodówka  – (12 godzin minimum dla psów, które są wychudzone) do 48 godzin. Woda do picia konieczna.

– Zmiana diety – dieta jest podstawą w leczeniu IBD. Tak jak wczesniej napisałam, na poczatku polecam gotowane jedzenie, które z czasem można zamienić na surowy pokarm.

– Probiotyki – zawierające w swoim składzie Lactobacillus acidophilus i Enterococcus faecium

– Woda – z kranu zawiera chlor i inne toksyczne związki, które zabijają pożytecznych bakterie w jelitach. Podając swojemu psu wodę źródlaną pomożesz zwalczać problemy jelitowe. Polecam wody o wysokim pH 8,00 lub wyższym.

– Ostropest – wątroba jest ważnym elementem regulacji trawienia i wytwarza duże ilości enzymów metabolicznych. Należy wspomagać pracę wątroby swojego zwierzaka podając mu  ostropest raz dziennie; pomożesz w ten sposób  wątrobie tworzenie nowych, zdrowych komórek.

– L- Glutamina – regeneruje ściany jelit. Dawkowanie uzgodnij z weterynarzem.

– Kwasy huminowe – usuwają toksyny z układu trawiennego i przyległych tkanek.

– Homeopatia – Nux Vomica i Arsenicum alb. Powstrzymują wymioty i biegunkę.

– Preparaty wzmacniające odporność.

– Zioła i alternatywne leki przeciwko biegunce:

Kora Wiązu Angielskiego (Ulmus rubra) z którego pochodzi kora rośnie na wschodzie Ameryki Północnej. Od zawsze, Indianie północnoamerykańscy stosują korę wewnętrzną tego drzewa w celach medycznych. Kora wiązu angielskiego jest bogata w skrobie i śluz, któremu przypisuje się główne właściwości terapeutyczne, przede wszystkim w leczeniu zapaleń i podrażnień wewnętrznych i zewnętrznych. Śluz z kory wiązu jest bogaty w liczne substancje odżywcze takie jak łatwostrawne węglowodany, witaminy i minerały ( wapń, żelazo, magnez, mangan, fosfor, selen, cynk, beta-karoten oraz witaminy B1, B2, B3 i C oraz beta-sitosterol. kampesterol taniny).

Kora wiązu znana jest głównie jako niezastąpiony środek w nieomal wszystkich problemach żołądkowych, stosowana w czasie przewlekłych biegunek łagodzi objawy przy równoczesnym wzmocnieniu organizmu dzięki swym odżywczym właściwościom, daje również doskonałe efekty przy chronicznym zatwardzeniu. Reguluje trawienie pomagając organizmowi wyeliminować zanieczyszczenia i toksyny, posiada efekt łagodzący na podrażnione jelita i przewód moczowy, a także pomaga przy owrzodzeniach pyska, czy żołądka.

Zapoznaj się z usługami które moga pomóc Twojemu psu!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zapoznaj się z usługami które moga pomóc Twojemu psu!